Люба Тарасюк “Імя Айчыны”

Люба Тарасюк “Імя Айчыны”

Давеку я, напэўна, не збяру
Усю яе ў праявах разнастайных.
Маленькая, як сэрца, Беларусь
Адданаю любоўю вырастае.
За бохан сонца, што з маленства меў,
Ці сплаціш ёй душэўнаю турботай?..
Сваю Айчыну ўбач і зразумей,
І ў ёй сябе ты зразумееш потым.
Сваёй Айчыны яснае імя,
Нібы уласнае —
Не дай запляміць…
І светлы цень буслінага крыла
Над рэкамі, дарогамі, палямі.

Незразумелыя словы

  1. Давеку – до конца дней.
  2. Напэўна – наверно.
  3. Праява – праяўленне.
  4. Адданы – преданный.
  5. Бохан – буханка.
  6. Турбота – забота.
  7. Запляміць – запачкать.

Posted on: 06.11.2018Varvaryshka

Пакінуць адказ

Ваш адрас электроннай пошты не будзе апублікаваны. Неабходныя палі пазначаны як *