Day: 29.11.2018

Безэквівалентная лексіка: людзі, іх прафесіі і заняткі

  1. Абу́тнік – русск. обувщик.
    2. Абша́рнік – русск. помещик.
    3. Абыва́цель – (у царскай Расіі) пастаянны жыхар якой-небудзь мясцовасці.
    4. Апа́льшчык – русск. истопник.
    5. Антыква́р – збіральнік і прадавец прадметаў старадаўняга мастацтва.
    6. Ара́ты, рата́й – русск. пахарь.
    7. Апалаге́т – актыўны абаронца якога-небудзь вучэння, ідэі, парадкаў.
    8. Асве́тнік – русск. просветитель.
    9. Асна́ч, плытаго́н – працаўнік па сплаве лесу (русск. бурлак, сплавщик).
    10. Ахмістры́ня – аканомка.
    11. Аўтахто́н – абарыген.
    12. Ахо́ўнік – русск. охранник, хранитель.
    13. Багаты́р – той, хто мае многа грошай, маёмасці, багацей.
    14. Балаго́л – грузавы возчык.
    15. бабы́ль – адзінокі бессямейны чалавек.
    16. Бла́зан – шут, клоўн, весяльчак.
    17. Бляха́р – русск. жестянщик.
    18. Бо́ндар – майстар, які вырабляе драўляны посуд.
    19. Бо́нна – нянька-іншаземка, якая вучыла замежнай мове.
    20. Бра́мнік – русск. привратник.
    21. Бра́тавая – русск. жена брата.
    22. Буса́чнік – русск. багорщик.
    23. Вагаўшчы́к – русск. весовщик.
    24. Ва́спан, ягамо́сць – ветлівы зварот да асобы (русск. ваша милость).
    25. Ваза́к – русск. возчик, возница.
    26. Віж – русск. судебный исполнитель.
    27. Ві́сус – русск. сорванец, лоботряс.
    28. Гарба́р – майстар па вырабу скур.
    29. Граба́р – землякоп.
    30. Гі́цаль – 1) живодёр, 2) озорник.
    31. Гу́тнік – русск. стеклодел.
    32. До́йлід – архітэктар, зодчы.
    33. Дазо́рац – русск. смотритель.
    34. Дварэ́цкі – старшы слуга, які загадваў хатняй гаспадаркай.
    35. Далако́п – русск. могильщик.
    36. Дзядзькава́нне – звычай 17-18 стг. аддаваць дзяцей шляхты ў сялянскую сям’ю на выхаванне.
    37. Дзе́дзіч – спадчыннік дзедавага маёнтка.
    38. Жаўне́р (уст.) – салдат польскай арміі.
    39. Засе́льнік – русск. поселенец.
    40. Дзя́дзіна – дзядзькава жонка.
    41. Зло́тнік – русск. ювелир.
    42. Звая́дыш – зводнік, падбухторшчык.
    43. Інсурге́нт – паўстанец супраць урада.
    44. Кабе́та – замужняя жанчына.
    45. Кава́ль – русск. кузнец, каваліха – жонка каваля.
    46. Кажу́шнік – русск. тулупник.
    47. Каміна́р – русск. трубочист.
    48. Камо́рнік – спецыяліст па вымярэнні і землеўпарадкаванні. (русск. землемер).
    49. Капа́льніца – русск. копальщица.
    50. Капельды́нер – тэатральны работнік, які правярае білеты і сочыць за парадкам.
    51. Камерды́нер – пакаёвы слуга, лакей.
    52. Карабе́йнік – дробны гандляр, які насіў свій тавар па вёсках.
    53. Кво́лы – слабы, хілы, нетрывалы.
    54. Каржакава́ты – невысокі, шыракаплечы, крэпкага складу цела.
    55. Катры́ншчык – русск. шарманщик.
    56. Карса́р – марскі разбойнік, пірат.
    57. Кашча́вы – русск. костлявый.
    58. Клышано́гі – косолапый.
    59. Крэз – уладальнік незлічоных багаццяў (па імені надта багатага легендарнага цара Крэ́за).
    60. Краве́ц – майстар па пашыву адзення, краўчыха – 1) жонка краўца, 2) жанчына, якая займаецца пашывам адзення.
    61. Шаве́ц – майстар па пашыву абутку.
    62. Кра́мнік – русск. лавочник.
    63. Кіяскё́р – прадавец у кіёску.
    64. Кушне́р – русск. меховщик, скорняк.
    65. Ла́зеншчык – русск. банщик.
    66. Ліхвя́р – русск. ростовщик.
    67. Падло́ўчы, мыслі́вы – русск. охотник, егерь.
    68. Мы́тнік – русск. таможенник.
    69. назо́ла – надакучлівы чалавек.
    70. На́ймічка – русск. прислуга, служанка.
    71. Небажа́ты – русск. племянники, внучата.
    72. Немаўля́ – русск. младенец.
    73. Па-бла́зенску – русск. по-мальчишечьи
    74. Падсусе́д – квартырант.
    75. Падшыва́нец – русск. сорванец.
    76. Пакаё́ўка – работніца, якая прыбірае пакоі.
    77. Пакі́дзішча – пакінуты кімсьці чалавек.
    78. Паклё́пнік – русск. клеветник, ябедник.
    79. Палясо́ўшчык – ляснік.
    80. Памажне́ць – набраць вагі (русск. пополнеть).
    81. Паплаўні́чы – палявы стораж.
    82. Пляба́н – русск. 1) настоятель католического монастыря. 2) ксёндз.
    83. Про́башч – русск. католический священник.
    84. Празо́рца – русск. ясновидец.
    85. Прайдзісве́т – русск. проходимец, пройдоха.
    86. Пра́лля – русск. пряха.
    87. Про́жар – русск. обжора.
    88. Пры́від, здань, фанто́м – русск. призрак, привидение.
    89. Прыдо́мак – русск. приставка к фамилии.
    90. Пры́хадзень – прышэлец, прыблуда, не тутэйшы чалавек.
    91. Пустэ́льнік – чалавек, які па рэлігійных меркаваннях пасяліўся ў бязлюдным месцы і не жадае мець зносін з людзьмі (русск. отшельник, пустынник).
    92. Пясту́н – русск. 1) баловень, 2) неженка.
    93. Пасэ́сар (уст.) – арандатар маёнтка, фальварка.
    94. Пятнасто́ўка – русск. пятнадцатилетняя девочка.
    95. Рабаўні́к – той, хто разбоем адбірае што-небудзь, грабежнік.
    96. Радзі́на – радня, сям’я.
    97. Ра́дца – русск. советник.
    98. Раме́снік – русск. ремесленник.
    99. Рамі́знік – фурман, які перавозіў людзей, а таксама экіпаж з фурманам.
    100. Ратава́льнік – русск. спасатель.
    101. Рахункаво́д – русск. счетовод.
    102. Раць – русск. войско, ратнік – русск. воин.
    103. Руплі́вец – русск. прилежный, старательный человек.
    104. Рызыка́нт – русск. дерзко отважный человек.
    105. Са́льнік – гандляр салам.
    106. Самату́жнік – чалавек, які робіць вырабы ўручную, адзін. (русск. кустарь).
    107. Само́тнік – русск. отшельник, затворник.
    108. Свая́к – русск. родственник.
    109. Све́дка – русск. свидетель.
    110. Свята́р – русск. священник.
    111. Се́кар – русск. рубщик.
    112. Ска́рбнік (уст.) – русск. казначей.
    113. ска́ржнік – русск. жалобщик.
    114. Скна́ра – русск. жадина.
    115. Скуралу́п – русск. живодёр.
    116. Смяця́р – русск. мусорщик.
    117. Спавяда́льнік – русск. исповедник.
    118. Спадкае́мец (уст.), спадчыннік – русск. наследник, преемник.
    119. Спажыва́льнік, спажыве́ц – русск. потребитель.
    120. Справаво́д – русск. делопроизводитель.
    121. Ста́йнік (гіст.) – русск. конюший.
    122. Стальма́х, стэ́льмах – майстар, які робіць калёсы. (русск. тележник, колёсник).
    123. Старцава́ць – русск. просить милостыню.
    124. Ста́рац – 1) жабрак, 2) стары чалавек.
    125. Страха́р – русск. кровельщик.
    126. Стрые́чны – русск. двоюродный.
    127. Сты́рнік (уст.) – русск. рулевой, кормчий.
    128. Суайчы́ннік – русск. соотечественник.
    129. Сяве́ц – русск. сеятель.
    130. Тапе́лец – русск. утопленник.
    131. Тлума́ч – русск. толмач, толкователь.
    132. Тубы́лец – русск. туземец, абориген.
    133. Туля́га – русск. скиталец, бесприютный человек.
    134. Тынко́ўшчык – русск. штукатур.
    135. Ула́н – салдат ці афіцэр коннай арміі.
    136. Ха́барнік – русск. взяточник.
    137. Хава́льнік – русск. хранитель.
    138. Хада́йнік – русск. ходатай.
    139. Хлапе́чнік – русск. мальчишник.
    140. Хці́вец – русск. жадина, хцівы – жадный.
    141. Целяпе́нь – русск. неуклюжий человек.
    142. Цыру́льнік – русск. парикмахер.
    143. Цясля́р – русск. плотник.
    144. Цягаві́ты – здольны многа і цяжка працаваць.
    145. Чаля́днік – русск. подмастерье, ученик (ремесленника).
    146. Чэ́лядзь (уст.) – дваровыя людзі, слугі.
    147. Ша́бас – русск. шабаш.
    148. Чаба́н – пастух авечага статку.
    149. Шале́нец – русск. безумец.
    150. Шаляні́ца – русск. чудак, своевольный человек.
    151. Шклава́р – русск. стекловар.
    152. Шкляр – русск. стекольщик.
    153. Шмараво́з – русск. неряха, замарашка.
    154. Шпег (разм.) – шпион, сыщик.
    155. Штука́р – 1) фокусник, 2) изобретатель, 3) затейник, шут.
    156. Шукальнік – русск. искатель.
    157. Ю́да – русск. иуда, предатель.
    158. Ятро́ўка – русск. невестка (жонка аднаго брата ў адносінах да другога).
    159. Сепараты́ст – прыхільнік адасаблення нацыянальнай меншасці.
    160. Жонд (польск.) – урад.
    161. Брэцё́р – заўзяты дуэлянт.
    162. Фельд’е́гер – ваенны кур’ер.
    163. Магна́ты – уладальнікі буйных маёнткаў у ВКЛ і РП.
    164. Архіва́рыус – загадчык, супрацоўнік архіва.
    165. Бай – багач, кулак у Сярэдняй Азіі.
    166. Бай – міфічная істота, якая мае байкі.
    167. Вірлаво́кі – з вялікімі ввытарашчанымі вачамі.
    168. Дылета́нт – чалавек, які займаецца навукай або мастацтвам без спецыяльнай падрыхтоўкі, хто мае павярхоўнае знаёмства з якой-небудзь галіной ведаў.
    169. Дысідэ́нт – 1) чалавек, які адкалоўся ад пануючага ў краіне веравызнання. 2) чалавек, не згодны з дзяржаўнай ідэалогіяй, іншадумец.
    170. Ерэты́к – праціўнік рэлігійнага вучэння.
    171. Жарнасе́к – чалавек, які робіць жорны.
    172. Зало́ўка – сястра мужа.
    173. Ізго́й – 1) У старажытнай Русі – чалавек, які стаціў сувязь са сваёй сацыяльнай групай, напрыклад, халоп, які выкупіўся на волю, купец, які разарыўся. 2) чалавек, якога выраклася грамадства, адшчапенец.
    174. Масці́ты – паважаны, заслужаны.
    175. Ме́нтар (устар.) – настаўнік, выхавацель.
    176. Мецэна́т – багаты апякун навук і мастацтваў.
    177. Му́ляр – 1) пячнік, 2) будаўнік, які ўзаодзіць будынкі з уэглы або каменю.
    178. Начо́тчык – той, хто многа чытаў, але засвоіў прачытанае павярхоўна, механічна.
    179. Пані́ч – малады панаў сын.
    180. Парцье́ – служачы гасцініцы, які абслугоўвае настаяльцаў (выдае ключы, прымае пошту і інш.)
    181. Педа́нт – той, хто залішне строга прытрымліваецца дробязных, фармальных патрабаванняў (у працы, жыцці).
    182. Пігме́й – 1) чалавек нізкарослага племені ў Афрыцы. 2) пра чалавека надта малога росту. 3) пра нікчэмнага чалавека.
    183. Пілігры́м – 1) даўней – вандроўны багамолец, паломнік. 2) вандроўнік, падарожны.
    184. Плебісцы́т – усенароднае галасаванне, рэферэндум.
    185. Пляя́да – група выдатных дзеячаў у галіне навукі, культуры і інш. адной эпохі.
    186. Пражэкцё́р – той, хто займаецца складаннем неабгрунтаваных, нязбытных праектаў.
    187. Праро́к – прадказальнік будучыні, вяшчун.
    188. Пратэжэ́ – асоба, якой спрыяюць, аказваюць пратэкцыю.
    189. Пра́шчур – далёкі продак.
    190. Прыса́дзісты – 1) невысокага росту, каранасты. 2) нізкі, але шырокі, тоўсты (прысадзісты дубок).
    191. Ры́мар – майстар, які займаецца вырабам раменнай вупражы.
    192. Рэнега́т – чалавек, які адмовіўся ад сваіх поглядаў і перайшоў у лагер праціўніка, здраднік.
    193. Серадо́льшы (дыялект.) – сярэдні ў сям’і па ўзросту (серадольшы сын).
    194. Сінеку́ра – пасада, якая не вымагае вялікіх працоўных затрат, але добра аплочваецца.
    195. Сноб – чалавек, які прэтэндуе на вытанчаны густ, манеры, асобую інтэлектуальнасць.
    196. Со́лтыс – сельскі стараста.
    197. Смалаку́р – той, хто здабывае з хвойных дрэў, карчоў.
    198. Уві́шны – жывы, спрытны.
    199. Узурпа́тар – прыгнятальнік, той, хто незаконна захапіў уладу.
    200. Фарысе́й – крывадушнік, ханжа.
    201. Фаталі́ст – чалавек, які верыць у непазбежнасць лёсу, прадвызначанасць.
    202. Фацэ́тны – камічны, забаўны.
    203. Ціву́н – наглядчык за працай сялян у памешчыка ў часы прыгону.
    204. Цнатлі́вы – нявінны, строгі ў маральных адносінах.

Безэквівалентная лексіка: раслінны свет

  1. Аба́бак – русск. подберёзовик.
  2. Абса́да – русск. насаждения.
  3. Прыса́ды – дрэвы, пасаджаныя вакол ці каля чаго-небудзь (дарогі, будынка, вуліцы і пад.)
  4. Агрэ́ст – русск. крыжовник.
  5. Агрэ́сціна – русск. ягода крыжовника.
  6. Ае́р – русск. аир.
  7. Ажы́на – русск. ежевика.
  8. Касцяніца – русск. костяника (ягода).
  9. Брусні́ца, брусні́цы – русск. брусника.
  10. Дурні́цы – русск. голубика.
  11. Парэ́чка – русск. смородина.
  12. Суні́цы – русск. земляника.
  13. Ажы́ннік – русск. ежевичник.
  14. Азі́міна – русск. озимь.
  15. Азі́мка – русск. озимая пшеница.
  16. Аксамі́тка – русск. бархатец.
  17. Аксамі́тнік – русск. щирица.
  18. Але́шына – русск. ольха.
  19. Алья́с, альва́с – русск. алоэ, бессмертник.
  20. Амша́ра, імша́ра – русск. моховое болото.
  21. Імша́ны – русск. моховый.
  22. Ата́ва – маладая трава, якая вырасла на месцы скошанай у той жа год.
  23. Ато́жылак – русск. отросток.
  24. Асцё́ – тонкія доўгія шчасцінкі на каласах некаторых злакаў (ячменю, жыта).
  25. Аўся́нік – русск. шишечник.
  26. Атрэ́п’е – адходы валакна, якія атрымліваюцца пры трапанні лёну.
  27. Ахра́п’е – русск. отходы ботвы, кочерыжки.
  28. Бабі́на – русск. бобок.
  29. Ба́бка, трыпу́тнік – русск. подорожник.
  30. Баво́ўна – русск. хлопок.
  31. Багаві́нне – русск. водоросли.
  32. Бага́тка – русск. молочай.
  33. Ба́гна, ба́гнішча – русск. топь, трясина.
  34. Ба́гра – русск. багрец.
  35. багу́н – русск. багульник.
  36. Бадыллё́ – русск. стебли, быльё.
  37. Бады́ль – сухое сцябло травяністай расліны ( русск. былинка).
  38. Барве́нак – русск. барвинок.
  39. Баршчэ́ўнік – русск. борщевик.
  40. Бацві́нне – русск. борщ, ботва свеклы.
  41. Блё́кат – русск. белена.
  42. Бо́цікі – русск. борец синий.
  43. Бра́ткі – русск. анютины глазки.
  44. Бро́сня – русск. плесень (на жидкостях).
  45. бружме́ль – русск. жимолость.
  46. Брунэ́лька – черноголовка.
  47. Бру́чка – русск. брюква.
  48. Брызглі́на – русск. бересклет.
  49. Буя́чнік, буга́йнік, дурні́чнік – русск. заросли голубики.
  50. Бульбя́нік – русск. картофельная ботва, картофельная оладья.
  51. Канапля́нік – русск. стебли конопли.
  52. Гарбу́знік – русск. тыквенная ботва.
  53. Мако́ўнік – сцябліны мака.
  54. Марко́ўнік – русск. ботва моркови.
  55. Грабня́к – русск. заросли граба.
  56. Сліўня́к – зараснік слівы.
  57. Клё́ннік – зараснік клёна.
  58. Ляшчэ́ўнік – зараснік ляшчыны.
  59. Суні́чнік – зараснік суніц.
  60. Шыпшы́ннік – зараснік шыпшыны.
  61. буза́ – русск. отходы, ил, сапропель.
  62. Буймі́на – русск. сердечник.
  63. Бульбя́нішча – месца, на якім расла бульба.
  64. Бура́чнішча – месца, на якім раслі буракі.
  65. Віча́нішча – поле, на якім расла віка. чернобыль, чернобыльник.
  66. Бабо́вішча – месца, дзе рос боб.
  67. Гаро́хавішча – поле, з якога сабраны гарох.
  68. Грача́нішча – месца, на якім расла грэчка.
  69. Ільні́шча, ільня́нішча, льня́нішча – поле, з якога сабралі лён.
  70. Канапля́нішча – поле, з якога сабраны ўраджай канаплі.
  71. Канюшы́нішча – поле, з якога сабрана канюшына.
  72. Капу́снішча – поле, з якога сабрана капуста.
  73. Люцэ́рнішча – поле, дзе расла люцэрна.
  74. Ма́кавішча – поле, на якім рос мак.
  75. Пшані́чнішча – поле, на якім расце пшаніца ці з якога ўбралі пшаніцу.
  76. Аржа́нішча, іржы́шча, ржышча – русск. жнивьё (поле, с которого собрали урожай ржи).
  77. Я́чнішча – 1) поле, з якога сабралі ячмень, 2) ячменная салома.
  78. Сачаві́чнішча – поле, на якім расла сачавіца (чечевица).
  79. Пне́вішча – месца, пакрытае пнямі.
  80. Бэз – русск. сирень.
  81. Віду́к – русск. мак-самосейка.
  82. Бы́льнік (быльнё́г) – русск. чернобыль, чернобыльник.
  83. Бухма́ты – з развесістай пышнай кронай.
  84. Вы́варацень – вывернутае з коранем дрэва.
  85. Вяргі́ня – русск. георгин.
  86. Вярша́ліна – русск. верхушка дерева.
  87. Выно́сісты, го́нкі – з прамым і высокім ствалом.
  88. Гай – русск. роща.
  89. гарашы́ны, (гаро́хавінне) – русск. гороховая солома.
  90. Гарла́чык – русск. кувшинка.
  91. Гічаны́ (дыялект.) – русск. ботва у свеклы, брюквы.
  92. Глог – боярышник.
  93. Гро́нка – русск. кисть ( о плодах).
  94. Грэ́цкі – русск. гречневый.
  95. Дако́пкі – русск. завершение уборки картофеля.
  96. Дзядо́ўнік – расліна-пустазелле з калючым лісцем і ўчэпістымі галоўкамі (русск. репейник).
  97. Ло́пух, дзяды (дыялект.) – лопух.
  98. Дзя́целіна – дзікая канюшына (русск. дикий клевер).
  99. Дрыгва́ – русск. трясина, топь.
  100. Дурнап’я́н – русск. дурман.
  101. Дубро́ва – дубовы гай.
  102. Ду́ля – 1) груша, 2) кукіш.
  103. Жаме́рыны – русск. выжимки, мезга.
  104. Жыгу́чка – крапіва з дробным пякучым лісцем.
  105. За́балаць – русск. заболоченное место.
  106. Зе́льнік – русск. гербарий.
  107. Зако́скі – русск. начало косьбы.
  108. Зё́лкі – травы, кветкі (звычайна лекавыя).
  109. Зуй – русск. охлопки шерсти.
  110. Іглі́ца – русск. хвоя, игла (лист хвойного дерева).
  111. Ка́ліва – русск. растеньице, стебелёк.
  112. Каме́ль – ніжняя патоўшчаная частка дрэва.
  113. Канюшы́на – русск. клевер.
  114. Капа́ – русск. копна.
  115. Капу́снік – 1) поле з капустай 2) капусны ліст.
  116. Карына́ – кавалак кары дрэва.
  117. Кары́ць – здымаць кару.
  118. Касаві́ца – сенакос, час касьбы.
  119. Каса́ч – русск. ирис.
  120. Карча́к – пень з каранямі, які затануў.
  121. Корч – 1) пень з карэннем, вывернуты з зямлі, 2) куст бульбы, цыбулі.
  122. Ката́х – русск. початок кукурузы, серёжка берёзы.
  123. Кія́х – русск. початок кукурузы.
  124. Клю́чыкі – русск. первоцвет.
  125. Ко́цік – русск. серёжка берёзы.
  126. Кра́ска – палявая кветка.
  127. Крыва́ўнік – русск. тысячелистник.
  128. Ку́дра – русск. роща, рощица.
  129. Куль – тоўсты сноп жытняй саломы.
  130. Куп’ё́ – русск. кочки.
  131. ку́піна – русск. кочка.
  132. Купча́сціцца – русск. расти кудрявым.
  133. Лама́чча – русск. хворост.
  134. Лоўж – ламачча, складзенае ў кучу.
  135. Ла́дан – пахучая смала некаторых трапічных дрэў.
  136. Лато́чына – русск. ложбина, заболоченное место.
  137. Лістазе́лень – хларафіл.
  138. Лузане́ц – русск. вылущившийся орех.
  139. Ля́да – дзялянка высечанага лесу са спаленым ці яшчэ не прыбраным суччам. (русск. вырубка).
  140. Ляха́ – шырокая градка.
  141. Ляшчы́на – арэшына.
  142. Маку́лінка – русск. маковое зёрнышко.
  143. Мудра́нка – русск. вороний глаз.
  144. наго́тка – русск. ноготок.
  145. Наці́на – сцябло і лісце розных агародных раслін.
  146. Нашатрава́ць – ачысціць зерне ад шалупіння.
  147. Пытлява́ць – дробна размолваць папярэдне ачышчанае ад абалонкі зерне.
  148. Ні́цы – русск. плакучий (ива)
  149. Пава́л – русск. валежник, бурелом.
  150. Паво́й – русск. вьюнок.
  151. Падты́ннік – русск. чистотел.
  152. Пако́ша – скошаны луг.
  153. Па́раснік – зараснік з дробных дрэў і хмызняку, малады лес.
  154. Парахня́ – дробныя кавалачкі перагніўшага дрэва.
  155. Пацяру́ха – пацёртае сена.
  156. Піво́ня – русск. пион.
  157. По́плаў – русск. заливной луг.
  158. Пражмо́ (дыялект.) – колоски ржи.
  159. пустазе́лле – русск. сорняки.
  160. Пупы́шка – бутон.
  161. Разга́лісты – раскідзісты.
  162. Разло́г – русск. даль, простор.
  163. Ра́ла – тоўсты сук, адгалінаванне ствала дрэва.
  164. Ралля́ – русск. пашня, вспаханное поле.
  165. Расі́ца – русск. росянка.
  166. Расхо́днік – русск. очиток.
  167. Расцяро́б – месца, дзе высеклі лес, кусты.
  168. Руда́ўка – балотная вада рыжага колеру.
  169. Руне́ць – зелянець ( аб азімых культурах).
  170. Рунь – русск. озимые всходы.
  171. Сачаві́ца – русск. чечевица.
  172. Святая́ннік – русск. зверобой.
  173. Сенава́ць – русск. заготавливать сено.
  174. Скаро́дзіць – русск. бороновать.
  175. Спа́́дзісты, спусцісты – русск. пологий, отлогий.
  176. Спары́ш – русск. сросток, двойчатка (сросшийся орех и т.д.)
  177. Спіча́к – шып.
  178. Спля́жыць – 1) вырубіць, знішчыць (лес), 2) Забрудзіць, затаптаць падлогу, 3) штосьці змяць, стаптаць.
  179. Сталачы́ць – русск. потравить, истоптать (поле).
  180. Стро́мкі – русск. 1)крутой, обрывистый, 2) прямой, высокий.
  181. Струк – русск. стручок (гороха).
  182. Струме́ніцца – русск. струиться.
  183. Струме́нь – русск. поток, струя.
  184. Сценка – дарогі паміж палямі, шырокая мяжа.
  185. Сці́рта, тарпа́ –вялікі стог сена, саломы або складзеных снапоў збожжа для захавання пад адкрытым небам.
  186. Твань – русск. топь, трясина (на дне водоёма).
  187. трыснё́г, трысцё – вадзяная ці балотная расліна з раскідзістай мяцёлкай і каленчатым сцяблом (русск. тростник).
  188. Удзірване́ць – зарасці травой.
  189. Здзірване́лы – пакрыты густой травой.
  190. Узле́ссе – русск. опушка леса.
  191. Уло́нне – русск. лоно (природы, воды, земли).
  192. Урві́шча – русск. крутой обрыв.
  193. Флянс – русск. 1) одно растение рассады, саженец. 2) отросток.
  194. Флянсава́ць – русск. рассаживать саженцы.
  195. Хво́йнік – русск. сосняк.
  196. Хвоя – сасна.
  197. Хлуд – дробны хвораст, вецце.
  198. Хмызня́к, хмыз – кусты, зараснік.
  199. Цалі́к – русск. целина.
  200. Цурча́ць – русск. 1) журчать, 2) струиться, течь.
  201. Цыбу́к – русск. стебель.
  202. Ця́ўе (дыялект.) – русск. ботва.
  203. Чабо́р – русск. чебрец, тимьян.
  204. Чачо́тка – русск. корельская берёза, древесина её.
  205. Штры́фель – сорт яблык.
  206. Шыпу́лька – игла хвойных растений.
  207. Шыпшы́на – русск. шиповник.
  208. Шыша́к – русск. 1) кисть винограда, 2) ком пчёл.
  209. Ядло́вец – русск. можжевельник.
  210. Язмі́н – русск. жасмин.
  211. Яр – русск. овраг.
  212. Я́рыца – яравое жыта (русск. яровая рожь).
  213. Ясно́тка – глухая крапіва.
  214. Вязьмо́, перавя́сла – саламяны жгут для звязвання снапоў.
  215. Жыві́ца – 1) вадкая празрыстая смала, якая выцякае з хваёвых дрэў у месцах іх пашкоджання. 2) пра тое, што надае сілы, ажыўляе.
  216. Папа́р – участак поля, пакінуты на адзін год незасеяным для лепшай падрыхтоўкі яго да наступнай сяўбы.
  217. Папа́с – месца, дзе пасуць жывёлу, паша.
  218. По́жня – 1) луг, сенажаць, 2) зжатае поле.
  219. По́стаць – палоска збажыны, занятая адной жняёй у час жніва.
  220. Прага́л, прага́ліна – 1) незарослае месца ў лесе, палянка, 2) свабоднае месца паміж чым-небудзь (між хмар і пад.).
  221. Пуці́на – шлях, дарога.
  222. Я́вар – белы клён.